Կիսուրս լրիվ կյանքի կտոր ա. էն օրը ինձ նենց հարցով պոդերժկա արեց, որ ամբողջ կյանքս չեմ մոռանա, հալալա էդ կնոջը, լուրջ եմ ասում

604

Ինչ ամուսնացել եմ կյանքումս ամեն ինչ փոխվել ա: Երևի ես էն քիչ մարդկանցից եմ, ում կյանքը ամուսնությունից հետո դեպի լավն ա փոխվել, ոչ թե վատը: Ահավոր ուրախ եմ դրա համար, ու ամեն աստծո օր շնորհակալություն եմ հայտնում ամուսնուս ու սկեսրոջս:

Մեր ընտանիքում բոլորս էլ աշխատում ենք, ամեն մեկը իրա անձնական եկամուտը ունի, երևի դրա համար էլ կոնֆլիկտներ չեն լինում մեր մեջ: Մենք ամեն մեկս մեր անձնական տարածքը ունենք, ինչքան էլ որ ընտանիք ենք, էդքան էլ անհատականություններ ենք՝ իրարից անկախ:

Երեկ աշխատանքից տուն եկա, մի քիչ տխուր էի ու նեղված: Բայց դե չուզեցի սկեսուրիս մոտ ցույց տամ, անիմաստ տեղը իրա տրամադրությւոնն էլ քցեմ: բայց ինքը զգաց ու հարցրեց թե ինչա եղել: Ես էլ տենց ուղղակի ընկերական կիսվեցի, որ կոլեգաս իրա ծնունդին ա կանչել, ես էլ հլը աշխատավարձ չեմ ստացել: Հիմա ոչ նվերի փող ունեմ, ոչ էլ շորի, որ առնեմ հագնեմ:

Սկեսուրս սենց ծիծաղաց, ասումա՝ աայ բալաա, դու դրա՞ համար ես նեղվել ու մի բան էլ ինձ չես ասում: Ըդտեղ ինչ կաա, այ տնաշեն, հեսա էս փողը վերցրա ինչ պետքա կառնես, նվերդ էլ կտաս: Ես էն որ ահավոր շոյվեցի իրա էդ վերաբերմունքից, հազար անգամ ասեցի շնորհակալություն:

Ճիշտա ես ասեցի որ հենց փողս ստանամ, հետ կտամ, բայց սկեսուրս ասեց ամոթ չիի՞ տենց բան ես ասում, վերջացրոււ, հաշվի մամադ եմ քեզ օգնել եմ: Ես ահավոր ուրախացա ու թեթևացա էդ հարցով, բայց հաստատ սկեսուրիս մի լավ նվեր կառնեմ, ու սիրուն սուրճի սեղան կդնեմ կկանչեմ, կամ էլ կգնանք ֆռֆռալու իրար հետ: