Մարդս մոր փեշից կպած մանա գալիս, ոնց որ կիսուրիս հետ ամուսնացած լինեմ. էն օրը նայեք ինչ արեցի, որ մարդուս դրա ճանկերից պոկեմ

177

Կիսուրս շատ զզվելի դեմք դուրս եկավ վերջը, սկզբում իսկական երեսը ցույց չէր տալիս, բայց հարսանիքի հենց հաջորդ օրվանից եկավ մեր տուն ու ասեց, որ ամեն ինչ պետքա իրա ասածով լինի։ Երևի մտածում էր միամիտ եմ, ու խելոք կենթարկվեմ, բայց սխալվում էր։

Մարդս էլ մոր փեշից կպածա սաղ օրը, հենց գնումա դրանց տուն, էդ օրը հետս թարսվումա։

Ես էլ որոշեցի տոմս առնեմ, մադիս հետ գնանք հանգստանալու, կիսուրիցս հեռու։

Եկավ տուն, սիրուն սեղան էի դրել, բերեցի տոմսերը տվեցի, մեկել ասումա՝ փող կտամ 2 հատ էլ մամայի ու պապայի համար կպատվիրես։ Ոնց որ եռման ջուրը լցնեին գլխիս։